همه آن «دم» بود

زندگی ما چیزی نیست جز لحظه‌ای که به لحظه‌ای دیگر می‌رسد و باز تا لحظه‌ای و تا لحظه‌ای و تا لحظه‌ای که تمام شود. هر لحظه ممکن است اتفاقی بیفتد و ما که در این دریای بیکران لحظه‌ها حیرانیم، هیچ حواسمان نیست که یک لحظه، فقط یک لحظه، می‌تواند چه عمقی در سرنوشت‌مان پیدا کند.

شهرام فرهنگی

به گزارش همشهری آنلاین: شهرام فرهنگی؛ روزنامه نگار یادداشتی در مورد جنگ نوشت:«از این چشم‌انداز، آن جمله معروف «در لحظه زندگی کن» چقدر مضحک به‌نظرمی‌رسد؛ این «لحظه» است که چگونه زنده‌بودن‌مان را اجبار می‌کند. گیریم همه ما دریافت‌های یکسانی از یک لحظه داشته باشیم؛ از صدای انفجار، از رنگِ خون، از بوی باروت … با این همه، احساسات درونی متفاوت آدم‌ها، برای هرکس از آن لحظه داستانی متفاوت می‌نویسد، ما هر کدام‌مان از آن لحظه به بعد آدم دیگری می‌شویم.

لحظه آغاز سه جنگی را که دیدی چگونه گذارندی؟ کجا بودی و چه می‌کردی؟ آن لحظه چه احساسی داشتی؟ باز شکر خدا که بامدادِ سوم شهریور 1320 در نیستی خوش بودیم و با همین هم می‌توانیم خودمان را از اندک آدم‌های زنده آن سال شوم خوشبخت‌تر بدانیم. اما برگردیم به لحظه‌ها. اینکه در 31 شهریور 1359و 23 خرداد 1404 و 9 اسفند 1404در چه حس و حالی بودیم، از زبان هر کدام‌مان روایتی دارد، ولی رها از این داستان‌های متفاوت و پر از احساسات متنوع، این ماییم که حواس‌مان نیست برای تمام عمر تغییر کرده‌ایم.

اگر بتوانیم لحظه‌ای خودمان را از عمق این دریای بیکران لحظه‌ها به سطح برسانیم، حقیقت در عریان‌ترین شکل ممکن، لحظه‌ای بر ما ظاهر می‌شود؛ حتی یک لحظه دیرتر یا زودتر از خانه بیرون‌آمدن در زندگی روزمره هم برایمان روزی متفاوت می‌سازند؛ در این لحظه خاص از کنار آدم‌هایی می‌گذاریم که یک لحظه، فقط یک لحظه پس و پیش آن‌ها را نمی‌دیدم. و اتفاق‌هایی را تجربه می‌کنیم که در لحظه‌ای دیگر شاید هرگز تجربه نمی‌کردیم. لحظه شروع جنگ؟ اینکه دیگر زندگی‌مان را می‌تواند زیرورو کند. کودک خردسالی را تصور کنید که در آن لحظه از زادگاهش آواره شده و به شهری دیگر رفته، در شهری دیگر بزرگ شده و آدم‌های دیگری دیده، دوست‌های دیگری پیدا کرده و هوای دیگری را نفس کشیده و طور دیگری زندگی کرده و … مثل داستان‌های خیالی درباره جهان‌‎های موازی، او در لحظه شروع جنگ، با اولین انفجار به دنیای دیگری پرتاب شده. کسی چه می‌داند بهتر یا بدتر؟ شاید هم «عدو» براساس همان باور کهن «سبب خیر شده باشد» ولی باز در «اجبار» حسی آزاردهنده نهفته است. شکر خدا که 3 شهریور 1320 در نیستی بودیم. »

کد خبر 1070965 منبع: روزنامه همشهری

  • لحظه صفر حملات دشمن به ایران | از شهریور ۱۳۵۹ تا اسفند ۱۴۰۴ چه بر سر ایران گذشت؟

  • همه آن «دم» بود

  • آقای نخست وزیر: خیلی وقت است روی آرامش را ندیده‌ایم | به ما فرصتی برای نفس کشیدن بدهید

  • پررو بازی‌ به سبک فرانسوی‌ همیشه طلبکار + ویدئو

  • خط لوله تعطیل شد؛ طرح عربستان برای دور زدن تنگه هرمز شکست خورد | گزارش وال‌استریت‌ژونال

  • واکنش رامین رضاییان به بازگشت سردار آزمون + عکس

  • هوش مصنوعی مولد حالا به قدرت پردازشی بیشتری در جیب کاربران نیاز دارد

  • اروپا علیه زنان مسلمان + ویدئو

  • خانه‌های مخصوص زنان ناصرالدین شاه در کاخ عشرت آباد | عکس

  • یک کشور دیگر وارد جنگ عربستان شد

  • ستاره استقلالی: خداحافظ تیم ملی؛ تا قلعه‌نویی هست من نیستم | سطح فنی بالایی ندارد

  • ادعای عجیب ونس؛ با یک حمله تاکتیکی شگفت‌انگیز تأسیسات هسته‌ای ایران را نابود کردیم

  • کمک جدید ترامپ رسید | نورهای مرموز در آسمان ایران | لیست پرماجرای ژنرال

  • خبر خوش سپاه؛ سلاح جدید برای هدف قرار دادن ناو هواپیمابر آمریکا

  • کندن موی این قسمت از بدن باعث عفونت می‌شود

  • ایران پیشنهاد کرده تنگه هرمز را در این صورت ۷روزه بازگشایی کند | ادعای کیودو

  • پرسپولیس وارد رقابت با استقلال شد؛ این ۲ بازیکن را ما هم می خواهیم

  • برای آتش بس بدون قید و شرط و آغاز مذاکرات آماده هستیم

  • ترامپ؛ امروز درباره ایران جلساتی دارم

Leave a Comment

Are you human? Please solve:Captcha